Σκηνές απείρου κάλλους…

Οι αγανακτισμένοι πολίτες της πόλης μας δημιούργησαν σκηνές που μόνο beyond Africa μπορούμε να φανταστούμε, προσπαθώντας να υποκαταστήσουν τη Δημοτική Αρχή, η οποία εσκεμμένα ή μη άφησε τους πολίτες να συγκρούονται με όρους αρένας για τη διεκδίκηση ενός δημόσιου αγαθού . Ο λόγος για το ζήτημα της χρήσης του Δημοτικού κολυμβητηρίου μας με όρους που πραγματικά εξυπηρετούν τις ανάγκες των συμπολιτών μας.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν λίγο καιρό ξεκίνησε μια αλληλουχία γεγονότων που περιελάμβανε τη δημοσιοποίηση χαρακτηριστικών που διέπουν τη λειτουργία του κολυμβητηρίου και το στρεβλό εδώ και χρόνια τρόπο της λειτουργίας του, με συλλόγους – επιχειρήσεις οι οποίοι κάτω από αδιαφανείς συνθήκες χρησιμοποιούν τη δημόσια υποδομή, μη πληρώνοντας για τη χρήση της και λυμαίνονται το χώρο εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες που επικρατούν. Παράλληλα στηριζόμενοι πάνω στην υποτιθέμενη προώθηση του αθλητικού ιδεώδους τσεπώνουν τα αντίστοιχα βαλάντια, χωρίς επί της ουσίας να ενδιαφέρονται για άλλα κύρια ζητήματα και προβλήματα που ταλανίζουν το συγκεκριμένο χώρο. Και γιατί να το κάνουν άλλωστε τη στιγμή που μια χαρά τους βολεύει αυτό το θολό πλαίσιο. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ουσία του προβλήματος, γιατί ο κάθε χρήστης ενδιαφέρεται μόνο για την δική του στενόμυαλη εξυπηρέτηση και όταν είναι πλέον βολεμένος με αυτό δεν νοιάζεται για τίποτε άλλο ακόμη και αν οι κόσμος καίγεται. Έτσι όμως δεν γίνεται χωριό αδέρφια.
Αυτή λοιπόν την άρρωστη και νωχελική κατάσταση ήρθε να ταράξει η παρουσία συμπολιτών οι οποίοι διεκδίκησαν το αυτονόητο, να προσαρμοστεί το ωράριο του κολυμβητηρίου αναφορικά με τις ώρες κοινού, ώστε να εξυπηρετούνται οι πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Και έτσι πλέον το κοινό, οι πολίτες δηλαδή που μέχρι τώρα δεν είχαν συνοχή, πρόσωπο, εικόνα και φωνή ξαφνικά απέκτησαν και οι θιγόμενοι μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν το «μη χέσω» μικροόφελός τους εξεγέρθησαν… Αλλά όχι όμως έτσι απλά… Έβαλαν μπροστά τους «αγανακτισμένους πολίτες» χρήστες των υπηρεσιών τους οι οποίοι με λογική τραμπούκου απειλούσαν με λιντσάρισμα τους νέους χρήστες, γιατί έκαναν το αυτονόητο, πήγαν να κολυμπήσουμε σε ώρα κοινού… Το τι ακούστηκε δεν λέγεται…. Ας το ξεχάσουμε καλύτερα….
Απαράδεκτα συμβάντα , και κυρίως απαράδεκτη η συμπεριφορά των υποκινητών, δηλαδή των διοικούντων συγκεκριμένων συλλόγων καθώς επίσης και ορισμένων (και το τονίζω ορισμένων γιατί υπήρχαν και λογικές φωνές) προπονητών τους οι οποίοι με τελείως αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά και μπροστά στα παιδιά υποκίνησαν ένα τέτοιο θέατρο. Και εδώ πρέπει να ξεκινήσει ένας έλεγχος από σχετικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και να διερευνηθεί ποιοι είναι επιτέλους όλοι αυτοί και κάτω από ποιες συνθήκες εκμεταλλεύονται τη Δημόσια περιουσία σαν να πρόκειται για το «τσαντήρι» τους και με τέτοιους όρους μάλιστα?
Αλλά ας μη μπούμε παραπάνω στη λογική της αντιπαράθεσης. Είναι δυνατόν να συγκρούονται πολίτες για τη χρήση ενός δημόσιου αγαθού? Δεν υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες, φορείς με θεσμικό ρόλο οι οποίοι θα έπρεπε να δώσουν λύσεις? Για ποιο λόγο επιλέγεται η προβοκάτσια. Είναι ποτέ δυνατόν να λυθούν έτσι τα προβλήματα?
Κι όμως αυτά γίνονται στη μικρή μας πόλη επειδή ο Δήμος μας προφανώς δεν θέλει να πάρει θέσεις γιατί δεν θέλει να συγκρουστεί με ομάδες πολιτών και συμφερόντων. Γίνεται όμως έτσι δουλειά παιδιά? Ρόλος του Δήμου δεν είναι να παίρνει θέση σε διάφορα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες? Και δεν μπορεί να είναι όλοι ικανοποιημένοι μην τρελαθούμε κιόλας. Κάποιος θα πρέπει να σπάσει τα αυγά. Το όλο θέμα απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση με στόχο ξεκαθάρισμα του κολυμβητηρίου από όλους εκείνους που για ιδιωτικό όφελος και μόνο λειτουργούν θεωρώντας το προίκα τους.
Ταυτόχρονα η ουσία του πράγματος έχει να κάνει με τις υποδομές τα αποδυτήρια, τους λουτήρες κλπ, τα οποία δεν καλύπτουν τις ανάγκες και δημιουργούν ένα τρελό αλαλούμ με ενήλικους και ανηλίκους στους ίδιους χώρους, γυναίκες στα αντρικά αποδυτήρια, άντρες στα γυναικεία, μη πρόσβαση σε ΑΜΕΑ στους λουτήρες, άρα και στο κολυμβητήριο και… και… και βεβαίως με το ίδιο το κολυμβητήριο, το οποίο είναι «λίγο» για την πόλη μας. Επιτέλους θα πρέπει κάποιος να διεκδικήσει μια 2η πισίνα για την περιοχή μας εστιάζοντας στην ουσία και όχι στην επικοινωνία. Δεν χωράνε τόσοι χρήστες σε αυτό το χώρο. Σ αυτά τα ζητήματα θα πρέπει να εστιαστούμε και εκεί να υψώσουμε όλοι τη φωνή μας διεκδικώντας ουσιαστικά πράγματα για το μέλλον της πόλης και των παιδιών μας και όχι να κρυβόμαστε και να υποστηρίζουμε μόνο αυτά που εξυπηρετούν το μικρόκοσμό μας.


Read more...

Επιτέλους... Μεσα στο βαθύ λαρύγγι την ερχόμενη Τρίτη από την κιν. λέσχη

Η Κινηματογραφική Λέσχη Καρδίτσας συνεχίζει τις εβδομαδιαίες προβολές της - σε συνεργασία με την ΔΗ.Κ.Ε.Κ. και το Δήμο Καρδίτσας, στο χώρο του Δημοτικού Κινηματογράφου – την Τρίτη 24/11 –στις 10:15 μ.μ. με την προβολή της ταινίας «ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΑΘΥ ΛΑΡΥΓΓΙ» των Ράντι Μπαρμπάτο & Φέντον Μπέϊλι
Παραγωγή: ΑΜΕΡΙΚΗ/2005 Διάρκεια: 90’
Πρωταγωνιστούν: Linda Lovelace, Harry Reems, Dolly Sharp, Bill Harrison, William Love, Carol Connors, Bob Phillips, Ted Street (ντοκιμαντέρ)
Περίληψη – Παρουσίαση της ταινίας:

Το παρασκήνιο της ταινίας "Το Βαθύ Λαρύγγι", ενός πορνογραφικού φιλμ που γυρίστηκε στην Αμερική της σεξουαλικής απελευθέρωσης, με κοστολόγιο 25 χιλιάδες δολάρια και σε έξι μόνο μέρες, είχε πρωτοφανή επιτυχία, με εισπράξεις 600 εκατομμυρίων δολαρίων, παραμένοντας η πιο επικερδής μέχρι σήμερα ταινία (η διανομή της θα περιέλθει στη συνέχεια στα χέρια της μαφίας) και έγινε ένα αξιόλογο κοινωνικοπολιτικό γεγονός.
Το ντοκιμαντέρ αυτό περιέχει σπάνιο αρχειακό υλικό, επίκαιρα της εποχής, παλιές και νέες συνεντεύξεις με πολλά άτομα, τόσο με τους δημιουργούς της ταινίας όσο και με άλλα πρόσωπα (κοινωνιολόγους, σκηνοθέτες, αιθουσάρχες, νομικούς, το FBI κ.ά.).
Οι δύο σκηνοθέτες κατάφεραν να φτιάξουν ένα συναρπαστικό, αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ, ντοκουμέντο πάνω στην ίδια την Αμερική.

ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ

1/12/2009 10:00 μ.μ Η ΑΚΡΗ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ (ΦΑΤΙΧ ΑΚΙΜ)

Read more...

Ένας Τρικαλινός που ζει στην Καρδίτσα

Ρίξτε μια ματιά στο κείμενο που μας έστειλε ένας (τυχερός θα συμπλήρωνα ...οκ πλάκα κάνω...) Τρικαλινός που ζει στην Καρδίτσα:Γιατί τα Τρίκαλα δεν έχουν ποδηλατοδρόμους και η Καρδίτσα έχει, τυχαίο ή αναγκαίο;
Καταρχήν οι δύο πόλεις από τη δεκαετία του 60 – 70 και ιδιαίτερα τα Τρίκαλα είχαν χαρακτηριστεί ως «μικρό Πεκίνο» και όλοι/ες στην πόλη των Τρικάλων είχαν τουλάχιστο ένα ποδήλατο στο σπίτι τους, το ίδιο με παραπλήσια συχνότητα συνέβαινε και στην Καρδίτσα.

Παράλληλα τα Τρίκαλα είχαν και συνεχίζουν να έχουν και καλό αγωνιστικό ποδήλατο με πρωταθλητές παγκόσμιας εμβέλειας και μια εμβληματική φυσιογνωμία (Βάσκος) που συνδυάζει το κοινωνικό με το αθλητικό δίνοντας ουσία και περιεχόμενο στην έννοια ποδηλάτης – ποδήλατο. Τι έλειπε όμως από τα Τρίκαλα για να έχει ποδηλατοδρόμους; Απλά όταν η κρατική εξουσία (για ποιους λόγους σε άλλη συζήτηση) μοίραζε ποδηλατοδρόμους τα Τρίκαλα κράταγαν μεγάλη ομπρέλα και βάφτιζαν το ψάρι κρέας μόνο και μόνο για την εισροή χρηματοδοτήσεων. Το αυτοκίνητο ήταν και είναι κυρίαρχο (άλλωστε η τοπική οικονομία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις πωλήσεις μεταχειρισμένων οχημάτων) ανεξάρτητα από τις κυκλοφοριακές ή άλλες μελέτες που έγιναν στην πόλη των Τρικάλων.
Την περίοδο εκείνη της «βροχής» ποδηλατοδρόμων η Καρδίτσα έτυχε; Να έχει ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα «διαφορετικούς» πολίτες: α. πολίτες με άλλο όραμα στην δημοτική εξουσία , β. πολίτες – υπαλλήλους του δήμου με θέληση και γ. πολίτες – ποδηλάτες που έδωσαν την μάχη του ποδηλατοδρόμου μέρα – μέρα κομμάτι – κομμάτι.
Στα Τρίκαλα τα β. και γ. υπάρχουν και ίσως και σε μεγαλύτερη έκταση (όχι όμως και ένταση) όμως για να ενταχθεί μια νέα συμπεριφορά στην πόλη πρέπει να υπάρχει ταυτόχρονα και το α, το οποίο μπορεί να μην είναι το αναγκαίο αλλά είναι το ικανό.
Άρα το ποδήλατο και στα Τρίκαλα και στην Καρδίτσα ήταν και είναι αναγκαία επιλογή όμως η ύπαρξη οργανωμένων ποδηλατοδρόμων δεν είναι τυχαία απαιτεί συνδυασμό πραγμάτων.

Γιατί τα Τρίκαλα «έξυπνη» πόλη; Τυχαίο ή αναγκαίο;
Θα αρκούσε μόνο μια έξυπνη απάντηση «επειδή είναι Βλάχοι» και ως γνωστών οι βλάχοι όπου λάχει… αλλά ας το πιάσουμε αλλιώς.
Έγινε «έξυπνη» πόλη για τι έκανε το ίδιο που έκανε η Καρδίτσα με τους ποδηλατοδρόμους. Δηλαδή συνέπεσε όταν «έβρεχε» η Κοινωνία της Πληροφορίας να έχει έναν κατάλληλο συνδυασμό πραγμάτων: α. πολίτες στην δημοτική εξουσία που κατανόησαν τη σημασία της πληροφορικής και των δυνατοτήτων της (όχι μόνο ο Δήμαρχος μιας και υπήρχε αντιδήμαρχος με γνώσεις και όραμα στο θέμα αυτό), β. πολίτες – τεχνοκράτες του δήμου που μπορούσαν το όραμα να το κάνουν πράξη και γ. πολίτες – χρήστες/φορείς (με μεγάλο πλούτο ιντερνετικών δικτύων / ραδιοφώνων και εξειδικευμένων σάιτ) της πληροφορικής που στήριξαν και προώθησαν τις πρώτες αρχικές ενέργειες.
Βέβαια για να λέμε και του στραβού το δίκιο η Καρδίτσα έχει απορροφήσει μεγαλύτερα ποσά στο πλαίσιο της Κοινωνίας της Πληροφορίας με τη διαφορά ότι δεν κατάφερε αυτά να τα ενοποιήσει και να τα προβάλει καρπωμένη την απαραίτητη προστιθέμενη αξία που έχει σε αυτό τον τομέα η Προβολή. Ταυτόχρονα τα Τρίκαλα είναι μια πόλη που έχει ανάγει την προβολή σαν στοιχεία της οικονομίας της διότι είναι μια αρκετά εξωστρεφής κοινωνία που επενδύει σημαντικό μέρος των κερδών της σε τοπικό επίπεδο
Άρα η χρήση – αξιοποίηση της πληροφορικής είναι αναγκαία (υπό συζήτηση*) και η προώθησή της κάθε άλλο παρά τυχαία έγινε στα Τρίκαλα μιας και ήταν πιο ώριμες οι συνθήκες για κάτι τέτοιο.

*Η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών είναι «μέσο» - «όχημα» που η χρήση του και ο τρόπος «αξιοποίησης» είναι πολιτικο - ιδεολογικός και άρα όχι ουδέτερος. Απαιτείται μια εξαντλητική και ουσιαστική συζήτηση για τον τρόπο και το βαθμό ένταξης των νέων συστημάτων (π.χ. κάμερες, ηλεκτρονική διακυβέρνηση κλπ) που δεν έγινε (ούτε στα Τρίκαλα) και βέβαια η επιλογή τους σημαίνει ότι μια πόλη και οι πολίτες της θα είναι συνεχώς όμηροι μιας συνεχώς αυξανόμενης – πολλές φορές σκόπιμα – βιομηχανικής παραγωγής νέου (βελτιωμένου;) λογισμικού.


Read more...

Πουλιά στο βάλτο

Σήμερα το βράδυ (19/11) στο χώρο του Παυσιλύπου στις 21:00 προβάλλεται το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους της Αλίντας Δημητρίου με τον τίτλο «Πουλιά στο Βάλτο». θέμα οι ζωντανές μαρτυρίες των ανώνυμων γυναικών που πήραν ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση κατά την περίοδο της Kατοχής 1941-44, καθώς και οι οδυνηρές συνέπειες για τη συμβολή τους στο κίνημα κατά των κατακτητών. Ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω ενημερωτικό όπως μας το στείλανε:

ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ της Αλίντας Δημητρίου
Οι σιωπηλές φωνές των ανώνυμων γυναικών της Αντίστασης .

1940-1944
32 ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ
32 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
32 ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΥΓΙΣΑΝ
ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑΝ
ΣΤΟ ΦΤΕΡΚΟΠΗΜΑ ΜΙΑΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ
ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
ΛΑΟΙ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ
ΛΑΟΙ ΧΩΡΙΣ ΜΕΛΛΟΝ

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Πουλιά στο Βάλτο» είναι παραγωγής 2008 έχει προβληθεί σε αρκετά Φεστιβάλ και κινηματογραφικές λέσχες όλης της Ελλάδας. Σαν θέμα του, έχει τις ζωντανές μαρτυρίες των ανθρώπων «χωρίς φωνή» στην ιστορία. Των ανώνυμων γυναικών που πήραν ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, καθώς και τις οδυνηρές συνέπειες για τη συμβολή τους στο κίνημα κατά των κατακτητών.
Οι γυναίκες αυτές αναφέρουν τις διάφορες πλευρές της αντιστασιακής τους δράσης. Τις βλέπουμε και τις ακούμε να μιλούν για πολλά, για την οργάνωση συσσιτίων, εμψύχωση του λαού, ενημέρωση με συνθήματα, προκηρύξεις, χωνί, συμμετοχή στις κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, αντίσταση και οργάνωση στις φυλακές, προβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στα βασανιστήρια και στις εκτελέσεις. Αλλά και για τον ένοπλο αγώνα και τη συμμετοχή τους σε μάχες με τους κατακτητές. Μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας, οι διώξεις, οι εξορίες και τα βασανιστήρια που υπέστησαν μετά την απελευθέρωση.
Στην ταινία παρουσιάζονται 32 Γυναίκες-μάρτυρες και χρειάστηκαν 3 χρόνια για την επεξεργασία του υλικού το οποίο διερεύνησε η Αλίντα Δημητρίου, που υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ταινίας.
Η Αλίντα Δημητρίου με τις ταινίες της δίνει μια έμμεση απάντηση σε όλους εκείνους που προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία και να διαστρεβλώσουν ιστορικά γεγονότα, δικαιώνοντας τους θύτες και τους πραγματικούς ενόχους.
Eίσοδος δωρεάν.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΕΣ : ΑΝΤΑΡΣΥΑ





Read more...

Πόσο έξυπνη πόλη είναι τα Τρίκαλα...οεο?

Το Τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται στα φώτα της δημοσιότητας το γεγονός της συμμετοχής της γειτονικής μας πόλης στις 21 πιο έξυπνες πόλεις του κόσμου. Συγκεκριμένα με απόφαση της η Intelligent Community Forum (IMF), οργανισμός που μελετά την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στις Κοινότητες του 21ου αιώνα, συμπεριέλαβε τα Τρίκαλα στις 21 εξυπνότερες πόλεις του Κόσμου για την χρήση της Τεχνολογίας και των Δικτύων στην καθημερινότητα των πολιτών τους. Ο λόγος δηλαδή είναι η πρωτοβουλία γύρω από το e-trikala. Ενδιαφέρον παρόλα αυτά παρουσιάζει και η άποψη των ποδηλατών των Τρικάλων, οι οποίοι βρίσκουν την ευκαιρία να θίξουν και άλλα κρυμένα κάτω από το μανδύα της "έξυπνης πόλης" ζητήματα... ρίξτε μια ματιά:

Διαβάζουμε εδώ και καιρό πως τα Τρίκαλα βρίσκονται για φέτος στις 21 πιο έξυπνες κοινότητες του κόσμου και διεκδικούνε την είσοδό τους στης εφτάδα

Αναρωτιόμαστε πραγματικά με βάση ποια κριτήρια έχουν καταλήξει σε αυτό το αποτέλεσμα; Το δωρεάν ασύρματο Internet στην πόλη με ταχύτητες πριν μια δεκαετία, όταν βρίσκεσαι μόνο σε κεντρικά σημεία, γιατί έστω και πιο μακρυά χρειάζεσαι να αγοράσεις κεραία για να πιάσει, όταν η πλειοψηφία των ατόμων που έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από το σπίτι τους πλέον συνεργάζονται με εταιρείες που προσφέρουν μεγάλες ταχύτητες στην διαδικτυακή πλοήγηση, αρκεί για αυτή την διάκριση;

Γιατί δεν νομίζουμε πως λέγεται εξυπνάδα να έχουν καταφέρει σε μια πόλη με εκατοντάδες ποδήλατα να μην υπάρχει ποδηλατόδρομος.Δεν νομίζουμε πως λέγεται εξυπνάδα το 90 % τουλάχιστον των διαβάσεων στην πόλη ακόμα και στο κέντρο να είναι σβησμένες. Δεν νομίζουμε πως λέγεται εξυπνάδα σε πολλές διαβάσεις και πεζοδρόμια να μην υπάρχουν ράμπες πρόσβασης για άτομα με ειδικές ανάγκες.Δεν νομίζουμε πως λέγεται εξυπνάδα να συναντάμε καθημερινά φωτεινούς σηματοδότες εκτός λειτουργίας ή σπασμένους σε επικίνδυνους κόμβους και διασταυρώσεις που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή των πολιτών.Δεν νομίζoυμε πως λέγεται εξυπνάδα το να παρκάρει ο καθένας το αυτοκίνητό του όπου γουστάρει χωρίς να σέβεται τους άλλους και χωρίς να τιμωρείται από τους αρμόδιους.

Και όπως σας παρουσιάζουμε στην σημερινή φωτογραφία δεν νομίζουμε πως λέγεται εξυπνάδα σώματα όπως η αστυνομία αντί να δίνει το καλό παράδειγμα,να συμβάλλει και να αδιαφορεί στην παράνομη στάθμευση Ι.Χ. σε πεζοδρόμια.Όπως φαίνεται στην φωτογραφία μπροστά και πιο αριστερά από το περιπολίκο της αστυνομίας έχουν παρκάρει στο πεζοδρόμιο δύο γάιδαροι. Ήρθε λοιπόν και ένας αρχιγάιδαρος με γαλόνια και
έδωσε ακόμα μία ψήφο για τις πιο έξυπνες κοινότητες του κόσμου!!! Μπράβο μας!!!
πηγή: Ποδηλάτες Τρικάλων
Η φοβερή φωτό είναι "κλεμένη" από μια ομάδα του facebook με τίτλο Δήμαρχε "FATUS OLOUS"

Read more...

Εδώ Πολυτεχνείο... εκεί πολυτεχνείο....

Τρεις οι συγκεντώσεις στην πόλη μας για την επέτειο των 36 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Στις 6 στην Πλατεία Δικαστηρίων από φορείς της πόλης,την ίδια ώρα στην πλατεία Πλαστήρα από την Πρωτοβουλία πολιτών για το Πολυτεχνείο, ενώ στις 6:30 μμ στην κεντρική πλατεία από την επιτροπή ειρήνης (άλλος για Χίο τράβηξε δηλαδή...κι άλλος για Μυτιλήνη...). Παράλληλα έχουν ανακοινωθεί εκδηλώσεις στις 11 το πρωί για το κινηματοθέατρο, από το Δήμο, το απόγευμα αφιέρωμα στο Γ. Ρίτσο από τη Λαική Βιβλιοθήκη και στις 9 το βράδυ συναυλία στο Παυσίλυπο με τον Βασίλη Λέκκα. + ακολουθεί το κείμενο που μας έστειλε η Πρωτοβουλία Πολιτών για το Πολυτεχνείο:

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

36 χρόνια μετά οι στόχοι και οι πόθοι της Εξέγερσης παραμένουν ανεκπλήρωτοι ζητώντας δικαίωση. Γιατί η εξέγερση δεν μπαίνει στο μουσείο, αλλά καλεί το λαό και τη νεολαία να εντείνουν τη πάλη τους και να συνεχίσουν να γράφουν τις νέες αγωνιστικές σελίδες.

ΖΕΙ στον αγώνα για ΨΩΜΙ.
Ιδιαίτερα σήμερα που εκατομμύρια έλληνες «ζουν» μέσα στην φτώχεια. Ιδιαιτέρα τώρα που η νέα κυβέρνηση εξαπολύει νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας φορτώνοντας στην πλάτη τους τα βάρη της κρίσης. Λιτότητα, φορολογική αφαίμαξη, νέες περικοπές σε ασφάλιση – υγεία – περίθαλψη, η μόνιμη και σταθερή δουλειά έχει μετατραπεί σε ελαστική επισφαλή δουλεία, ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις και ανεργία, αφανισμός φτωχομεσαίων αγροτών.

ΖΕΙ στον αγώνα για ΠΑΙΔΕΙΑ
Ιδιαίτερα σήμερα που όση δημόσια και δωρεάν παιδεία έχει απομείνει, επιχειρείται να αντικατασταθεί με πολύ ιδιωτική, πληρωμή χρημάτων και φτηνή κατάρτιση καθώς ορθώνονται νέοι ταξικοί φραγμοί στο δικαίωμα της νεολαίας για μόρφωση.

ΖΕΙ στον αγώνα για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ιδιαίτερα τώρα που η ένταση της επίθεσης απαιτεί και προστάζει την καταστρατήγηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Τώρα που το σύστημα αμφισβητεί το δικαίωμα στην διαδήλωση, που θωρακίζεται με τρομονόμους, στήνει παντού κάμερες ποινικοποιεί τους αγώνες και τους αγωνιστές. Που εντείνει την κρατική τρομοκρατία και καταστολή για να καθυποτάξει κάθε φωνή αντίστασης, κάθε συλλογική διεκδίκηση. Που μεθοδεύει την κατάργηση του Ασύλου, και επιχειρεί να βγάλει στην παρανομία τις απεργίες, τους συλλόγους, τις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις Στους μετανάστες δείχνουν «μηδενική ανοχή» εξαπολύοντας εναντίον τους πογκρόμ και στοιβάζοντάς τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΖΕΙ στον αγώνα ενάντια στον ΠΟΛΕΜΟ και τον ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ. Οι κυβερνήσεις της χώρας μας -σημερινές και προηγούμενες- ήταν και είναι πλήρως υποταγμένες στα κελεύσματα των Αμερικάνων και Ευρωπαίων αφεντικών τους. Ευθυγραμμίζονται πλήρως με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς σωρεύοντας κινδύνους για τα λαό.
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ -ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ- ΓΙΟΡΤΗ
ΗΤΑΝΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΛΑΪΚΗ
Το εξεγερτικό του μήνυμα δεν χωρά, ούτε σε «μνημόσυνα» κατάθεσης στεφάνων και εξωραϊσμού της αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής, ούτε υπηρετείται με προαποφασισμένες κομματικές εκδηλώσεις με «υγειονομική ζώνη προστασίας». Στην πόλη μας έχουμε και φέτος από τη μια, την διοργάνωση από τον δήμο και άλλους φορείς μιας «εκδήλωσης» με προαποφασισμένο περιεχόμενο από το οποίο απουσιάζει ακόμα και η υποψία αντικυβερνητικών αιχμών. Οι «φορείς» θα καταθέσουν στεφάνια στο μνημείο της Πλατείας δικαστηρίων και …αυτά. Για να βγει η υποχρέωση. Το ζήσαμε και πέρυσι και πρόπερσι. Από την άλλη η Επιτροπή Ειρήνης καλεί σε εκδήλωση στην Κεντρική πλατεία. Την αποφάσισε μόνη της και κατόπιν κάλεσε διάφορους φορείς να την επικυρώσουν σε σύσκεψη που δεν παρευρέθηκε κανείς(!!).Προσχηματικό κάλεσμα για να καλυφθεί μια κομματική εκδήλωση.
Όμως ο Νοέμβρης, το μήνυμα του Πολυτεχνείου σήμερα αφορά τους εργαζόμενους, τους μαθητές και σπουδαστές, όλον το λαό της πόλης μας. Για το λόγο αυτό συγκροτήθηκε η Πρωτοβουλία Πολιτών της Καρδίτσας για το Πολυτεχνείο, με σκοπό μια ΕΝΩΤΙΚΗ-ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ–ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στις 17 Νοέμβρη.
ΚΑΛΟΥΜΕ στους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ την Τρίτη 17/11 στις 6μ.μ. στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΛΑΣΤΗΡΑ (ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΥ)
36 χρόνια μετά, η εξέγερση μας καλεί να συνεχίσουμε στο δρόμο της ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ του ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ και ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΥ ΑΓΩΝΑ Μας καλεί να υλοποιήσουμε τους ανεκπλήρωτους στόχους και τα οράματα. ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ!!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ
για το Πολυτεχνείο


Read more...

7η Σφραγίδα την επόμενη Τρίτη από την κιν. λέσχη

Η Κινηματογραφική Λέσχη Καρδίτσας συνεχίζει τις εβδομαδιαίες προβολές της - σε συνεργασία με την ΔΗ.Κ.Ε.Κ. και το Δήμο Καρδίτσας, στο χώρο του Δημοτικού Κινηματογράφου – την Τρίτη 17/11 –στις 10:15 μ.μ. με την προβολή της ταινίας 7η ΣΦΡΑΓΙΔΑ του INGMAR BERGMAN
Παραγωγή: Σουηδία, 1957/ Διάρκεια: 96΄
Πρωταγωνιστούν: Max Von Sydow, Beng Ekerot
Περίληψη – Παρουσίαση της ταινίας:

η ταινία ξεκινά με την αφήγηση ενός αποσπάσματος της Αποκάλυψης, σχετικά με την έβδομη σφραγίδα – απ’ όπου και ο τίτλος της ταινίας - με τον ιππότη Αντόνιους Μπλόκ (Μαξ φον Σίντοβ) και τον ιπποκόμο Γιένς (Γκούναρ Μπγιέρνστραντ) να επιστρέφουν ηττημένοι από τις Σταυροφορίες μετά από 10 χρόνια, σε μια Μεσαιωνική Ευρώπη ρημαγμένη από την πανώλη η οποία γίνεται βάση των δεισιδαιμονιών για την Ημέρα της κρίσεως που πλησιάζει. Τον κουρασμένο ιππότη θα τον επισκεφτεί σε μια παραλία ο Θάνατος (Μπένγκτ Εκεροτ) και θα του ζητήσει να τον πάρει μαζί του. Ο ιππότης με τη σειρά του θα του ζητήσει να παίξουν μια παρτίδα σκάκι με μόνη προϋπόθεση να μένει ζωντανός όσο κρατάει το παιχνίδι και άμα στο τέλος κερδίσει, να του χαρίσει τη ζωή του. Ο Θάνατος δέχεται. Ο ιππότης προχωρώντας στην ενδοχώρα για να φτάσει στο σπίτι του, θα συναντήσει μόνο φόβο και θρησκευτική λατρεία στα όρια της παράνοιας. Στη συνέχεια θα συναντήσουν το θίασο του Γιόφ (Νίλς Πόπε), ο οποίος βλέπει οράματα και της γυναίκας του Μία (Μπίμπι Άντερσον), τον συνεργάτη τους, έναν σιδερά και τη γυναίκα του, και μια νεαρή μουγκή γυναίκα.
INGMAR BERGMAN
ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ
24/11/2009 10:15 μ.μ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΑΘΥ ΛΑΡΥΓΓΙ

Read more...