Ένα βίντεο για το πρόβλημα της πείνας

Τον Φεβρουάριο του 2006, στο 56ο Φεστιβάλ ταινιών του Βερολίνου, οι δημιουργοί ταινιών κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους με θέμα:"Φαγητό, Γεύση και Πείνα" (Food, Taste and Hunger). Στο διαγωνισμό έλαβαν μέρος 3600 δημιουργοί από όλο τον κόσμο. Από αυτούς, μόνο 32 επιλέχθηκαν να προβληθούν στο φεστιβάλ. Αυτό το βίντεο που πρώτευσε ως το πιο δημοφιλές. Λέγεται "Chicken a la Carte", o δημιουργός του είναι ο Ferdinand Dimandura.



Read more...

Οι γονείς κάνουν κατάληψη

Συμβολική κατάληψη του «Δημοτικού Σχολείου» Προδρόμου έχει οργανωθεί για το πρωί της Δευτέρας 27 Απριλίου 2009 από γονείς και μαθητές του Δημοτικού σχολείου. Η συγκεκριμένη κίνηση σχετίζεται με την καθυστέρηση της ανέγερσης του νέου κτιρίου που θα στεγάσει το Σχολείο, λόγω ανεύρεσης αρχαιοτήτων στο σημείο χωροθέτησης. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι μαθητές να ταλαιπωρούνται εδώ και τρία χρόνια σε ακατάλληλες αίθουσες του πρώην Κοινοτικού Γραφείου Προδρόμου. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε πως τα μαθήματα γίνονται σε πρόχειρους χώρους (τάξεις χωρισμένες με νοβοπάν), ενώ ο προαύλιος χώρος είναι η πλατεία του χωριού.
«Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» λέει μια ρήση, και αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνεται και στη συγκεκριμένη περίπτωση που βρίσκει τους μαθητές του χωριού, να ταλαιπωρούνται για 3 χρόνια σ’αυτή την κατάσταση. Αν τώρα η Παιδεία στη χώρα μας είναι πρόχειρη, προσωρινή και ευκαιριακή, τότε κάπως έτσι εξηγούνται και τα παραπάνω και η ρήση επιβεβαιώνεται δις.




Read more...

Απάτες αλα καρτ στην Καρδίτσα

Ανησυχία προκαλούν σε όλους μας δημοσιεύσεις του τοπικού και όχι μόνο τύπου για παγίδευση ΑΤΜ τράπεζας στην πόλη μας. Η σύγχυση επιτείνεται, καθώς δεν έχει ανακοινωθεί το συγκεκριμένο υποκατάστημα. Δεδομένων των συνθηκών θα πρέπει να υπάρξει επίσημη ανακοίνωση από την τράπεζα για το τι ακριβώς έγινε και τους κινδύνους που εγκυμονούν για τους χρήστες, γιατί έχει ξεκινήσει ένα τεράστιο κουτσομπολιό και ένα αλαλούμ σε τοπικό επίπεδο ενώ η τράπεζα προσπαθεί να διαφυλάξει την εικόνα της, υποβιβάζοντας το θέμα. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Για μια ακόμη φορά λοιπόν ο καταναλωτής απροστάτευτος θα πρέπει να τα δέχεται όλα στην καμπούρα του και να ψάχνει τι είναι το skimming και οι κάρτες κλώνοι.



Read more...

Πολιτικοί και εντιμότητα

Πολιτική και εντιμότητα είναι δύο έννοιες οι οποίες λογικά θα έπρεπε να είναι συνυφασμένες η μία με την άλλη, αλληλοσυμπληρούμενες και αλληλοσυντηρούμενες. Επειδή όμως δεν ζούμε σε εποχή που η λογική είναι η κυρίαρχη δύναμη, (αντ αυτού θα πρέπει ακόμη και το αυτονόητο να το διεκδικούμε με κόπους και θυσίες) έτσι λοιπόν και με τη σχέση της πολιτικής με την εντιμότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα έπρεπε. Στην επικαιρότητα περιδιαβαίνουν συνεχώς περιπτώσεις σκανδάλων, χρηματισμού και διαφθοράς, ενώ σε επίσημες αναφορές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και σε διάφορες έρευνες το ζήτημα της διαφθοράς εμφανίζεται να είναι ένα από τα δομικά προβλήματα της πολιτικής μας ζωής, της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης.

Βιώνουμε καταστάσεις σε επίπεδο χώρας που θέτουν σε αβεβαιότητα το μέλλον μας, αλλά ακόμη και σε τόσο κρίσιμες στιγμές το διαβρωμένο σκηνικό δεν φαίνεται να απειλείται άμεσα, διότι οι όποιες ανησυχίες και συγκρούσεις είναι επιφανειακές και εξαντλούνται σε επικοινωνιακά ψεκάσματα, και παιχνίδια τακτικής. Το πλέον ανησυχητικό είναι πως ο πολίτης μοιάζει αμέτοχος και ανίσχυρος να αντιδράσει. Αντί να ενισχύονται η συλλογικότητες, όσο το παιχνίδι γίνεται όλο και σκληρότερο τόσο πιο απομονωμένοι φαίνονται οι πολίτες.
Το αξιακό πλαίσιο της εποχής μας φαίνεται πολύ φτωχό για να επιβάλει συνθηκες δικαίου και ισορροπίας, ενώ η πλήρης νομιμοποίηση της προσπάθειας για την κατάκτηση πλούτου, σε ηθικό και πρακτικό επίπεδο σε συνδυασμό με την αδυναμία των μηχανισμών ελέγχου να παρέμβουν φαίνεται πως έχουν οδηγήσει στο σημερινό αδιέξοδο. Το μοτίβο αυτό περιγράφει και τη διαφορετικότητα της Ελληνικής πραγματικότητας στην αντιμετώπιση της τρέχουσας οικονομικής κρίσης με την εφαρμογή νεοκευνσιανικών πρακτικών, γιατί σαν χώρα δεν έχουμε μόνο προβλήματα που απορρέουν από αυτή καθαυτή την κρίση, αλλά πολλά και κρίσιμα δομικά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.
Η ευθύνη επιμερίζεται σε όλους μας. Δεν μπορώ όμως να μη σταθώ στο μερίδιο που αντιστοιχεί στους πολιτικούς μας γιατί δεν μπορώ να φανταστώ την ισχύ της δύναμης που οδηγεί κάποιον να μπαίνει στο κυνήγι του χρήματος παράλληλα με τη διαδικασία υλοποίησης του οράματος των πολιτών – ψηφοφόρων του. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να μη κάτσει κάποιος να δουλέψει στο όνομα των συμπολιτών του και του τόπου που εκπροσωπεί ανταποδίδοντας την τιμή που του έγινε. Δηλαδή είναι πιο σημαντικό να «παντελωνιάσεις» μερικά χιλιάρικα ή εκατομμύρια, ενώ σου δίνεται η δυνατότητα να εργαστείς για τους συνανθρώπους σου, για το μέλλον του τόπου και των νέων, για να κάνεις τη ζωή όλων καλύτερη? Φτάσαμε στο σημείο να χρησιμοποιούμε τους όρους και τους νόμους της αγοράς για να ερμηνεύσουμε τη ζωή και τα όνειρά μας. Γίνεται πχ ένα έργο, μια επένδυση και ο ανάδοχος λογικά προϋπολογίζει και μια προμήθεια για τον Χ εμπλεκόμενο πολιτικό άντρα και όλα είναι λογικά αφού έτσι λειτουργεί η αγορά και ποιος να τον κατηγορήσει τον εμπλεκόμενο? Το αντίθετο μάλλον συμβαίνει. Μπράβο το αλάνι, ήταν μάγκας και τα πήρε. Δηλαδή να το παίξει ιεραπόστολος να τον πούν και μ…..α? Πως κάποιος που του δίνεται η ευκαιρία να προσφέρει στους συνανθρώπους του, να…. να… να…. πέφτει τελικά στη λούμπα και παρατάει ότι εκπροσωπεί τέλος πάντων και αντί να κάθεται να δουλέψει για τον τόπο του αρχίζει και κάνει μπίσνες με εκατομμύρια.
Και δεν λέω ότι κάνει κάτι παράνομα (λέμε τώρα…). Έστω ότι όλα είναι νόμιμα. Τι όμως τον νομιμοποιεί στη συνείδηση των πολιτών (δεν τολμάω να μιλήσω για τη δικιά του) να προτάσσει τη μπίσνα σαν πρώτο μέλημα? Και γιατί να το κάνει στο κάτω κάτω της γραφής? Δεν είσαι ρε φίλε δήμαρχος, νομάρχης, βουλευτής, πολιτικός, πολιτευτής τι είσαι? Ο Αμπράμοβιτς είσαι να πας να κάνεις μπίσνες στα βαλκάνια? Γιατί αν λειτουργεί έτσι Αυτός τι να κάνουν οι άλλοι…. Έτσι γενικά μιλάω.

Read more...

Back to reality...

Πάσχα ήταν και πέρασε… φαγοποτι, γλέντι, χορός, φίλοι, συγγενείς, γνωστοί, χαρές,ξενύχτια, εκκλησίες, κουμπαρούλια, αρνιά, κοκορέτσια, σόδες και ποτά, ένας χαμός. Επιστροφή στην καθημερινότητα με δουλειά, Παυλίδη, Siemens, πόλωση, σκανδαλογία, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ευρωεκλογές (μην πω και εθνικές εκλογές σήμερα μέρα που είναι), καταθέσεις στη Βουλή, τηλεόραση στο φουλ, σφυγμομετρήσεις, Ευρωεπιτήρηση, οικονομική κρίση. Τουλάχιστον η Πρωτομαγιά είναι κοντά….



Read more...

Read more...

Καταναλωτικό κίνημα - ΓΣΕΕ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται μια προσπάθεια συγκρότησης καταναλωτικού κινήματος από τη ΓΣΕΕ. Παραθέτουμε το σχετικό κείμενο:
Η ανάγκη παρέμβασης των εργαζομένων – καταναλωτών στην προστασία και ενίσχυση της αγοραστικής τους δύναμης, στη διασφάλιση και βελτίωση των ποιοτικών, υγιεινών και ασφαλών προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και η δημιουργία ΈΝΩΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ συζητήθηκε σε σύσκεψη – συνδιάσκεψη που έγινε με πρωτοβουλία της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος το Σάββατο 11.4.09 στην Αθήνα

Στη συνδιάσκεψη, που πήραν μέρος εκπρόσωποι Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών απ’ όλη τη χώρα, αποφασίστηκε η κοινωνική και οικονομική αυτο-οργάνωσή των εργαζομένων προκειμένου να απαντήσουν μεθοδικά, ουσιαστικά και οργανωμένα στην ασυδοσία της αγοράς.

Αν και οι πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ κρίθηκε απ΄ όλους θετική, έντονος ήταν ο προβληματισμός και η ανησυχία αρκετών ομιλητών για μία προσπάθεια η οποία βιαστικά και από «τα πάνω», προσπαθεί να καλύψει ένα κενό στο χώρο του καταναλωτικού κινήματος, το οποίο πράγματι υπάρχει. Για το λόγο αυτό, τονίστηκε από ομιλητές, προκύπτει η ανάγκη για ουσιαστική διαβούλευση και συνεννόηση ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων, όπως η ΑΔΕΔΥ, οι καταναλωτές, οι καταναλωτικές οργανώσεις και άλλοι φορείς.

Σήμερα, όπου σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή σε μέγεθος και διάρκεια κρίση (Οικονομική, Επισιτιστική και Οικολογική), ως αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και πρακτικών που εφαρμόζουν οι αναπτυγμένες χώρες στην παραγωγή και την κατανάλωση, η συμμετοχή της ΓΣΕΕ στην ανάπτυξη μιας μαζικής και πραγματικά κινηματικής καταναλωτικής οργάνωσης είναι αναγκαία.

Είναι προφανές ότι η ΓΣΕΕ δεν μπορεί να γίνει καταναλωτική οργάνωση. Ο ρόλος της στα πλαίσια της ταξικής πάλης είναι να υπερασπίζει και να διευρύνει τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Μπορεί όμως να διαμορφώσει τους όρους ώστε να αναπτυχθεί το καταναλωτικό κίνημα μέσα από τις οργανωμένες δυνάμεις της σε τοπικό αλλά και εθνικό επίπεδο.

Κίνημα ενεργών πολιτών

Για το λόγο αυτό η προσπάθεια αυτή δεν θα πρέπει να καταλήξει σε μια ακόμη διαδικασία δημιουργίας ενός γραφειοκρατικού, τεχνοκρατικού και στενά παραταξιακού μορφώματος.

Αντί αυτού θα πρέπει να δημιουργήσουμε

- ένα ισχυρό καταναλωτικό κίνημα που θα παρεμβαίνει στα θέματα των τιμών, της ποιότητας και ασφάλειας των προϊόντων, των κοινωνικών προϋποθέσεων για την παραγωγή των προϊόντων και υπηρεσιών και του σεβασμού του περιβάλλοντος.

- ένα κίνημα που θα παρεμβαίνει και θα παρεμποδίζει τη δημιουργία ολιγοπωλιακών καταστάσεων και θα συμβάλει ενεργά στην πάταξη της αισχροκέρδειας.

- ένα καταναλωτικό κίνημα που θα παρεμβαίνει με μαζική δράση και ακτιβισμούς, με ενεργοποίηση του ίδιου του κόσμου και όχι ελάχιστων εκπροσώπων. Πέρα από τις νομικές παρεμβάσεις, τα μποϋκοτάζ και κάθε άλλη αξιοποιήσιμη μορφή, το βασικό στοιχείο του κινήματος αυτού θα πρέπει να είναι η συμμετοχή και η δράση των ίδιων των καταναλωτών.

Είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε ένα καταναλωτικό κίνημα ενωμένο και όχι κατακερματισμένο όπως σήμερα. Να δημιουργήσουμε ένα κίνημα πλουραλιστικό και όχι μια μορφή ελεγχόμενης δραστηριότητας από τα πάνω. Ένα κίνημα μακριά από κάθε λογική χειραγώγησης.

Σε τοπικό επίπεδο είναι ανάγκη, στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας και των προαναφερθέντων κατευθύνσεων οι εργαζόμενοι και κάθε ενεργός πολίτης να συμμετάσχει ενεργά και με τον τρόπο του στην ανάπτυξη της καταναλωτικής συνείδησης και ενός δυνατού τοπικού καταναλωτικού κινήματος.

Καραμάνης Κωνσταντίνος

Πρόεδρος Σωματείου Μετάλλου Ν. Καρδίτσας

Αντιπρόεδρος Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας.

Read more...

Βλέπω... μποϊκοτάζ καφέ... αύριο....

Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί στο internet ένα κείμενο που μας καλεί σαν καταναλωτές να συμμετέχουμε αυριο Σάββατο 11/4/2009 σε μποϊκοτάζ των καφέ για τις υψηλές τιμές χρέωσης των υπηρεσιών τους. Το συγκεκριμένο ζήτημα ακουμπάει και στη δική μας τοπική πραγματικότητα και το βιώνουμε καθημερινά. Το τελευταίο διάστημα μάλιστα έχει ξεκινήσει μια κουβέντα για τη συγκρότηση του καταναλωτικού κινήματος στην περιοχή μας. Παραθέτουμε το κείμενο και καλούμε τους συμπολίτες μας να συμμετέχουν: Όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα οπίσθια (!!) υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας εις βάρος των απλών καταναλωτών....

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού ειναι στα 3 ευρώ, ενώ ο καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών των υπηρεσιών, δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω “ελληνικών” τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε, λοιπόν, όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του.

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους. Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης, ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

Read more...

Το blog απεργεί...

Η περίφημη κρίση, αυτή που πολλοί δεν έβλεπαν και πολλοί αμφισβητούσαν, είναι εδώ. Δε θέλω να κάνω ανάλυση του πώς και γιατί προήλθε. Ούτε ποιος ευθύνεται γι’αυτό.
Γεγονός όμως είναι ότι η κρίση είναι εδώ, ότι θα επιδεινωθεί και θα σαρώσει βεβαιότητες και κεκτημένα. Είναι γεγονός ότι οι προτάσεις κυβέρνησης και εργοδοσίας για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης σταματούν στο κατώφλι της επιδείνωσης των εργασιακών σχέσεων, των μισθών, των συνθηκών εργασίας. Δεν ακούνε τον κόσμο της εργασίας, δεν περιλαμβάνουν τις ανάγκες και τις απόψεις των εργαζομένων. Ή μάλλον τους περιλαμβάνουν αλλά ως πρόβατα επί σφαγή. Τους ζητούν για μια ακόμη φορά θυσίες για το καλό όχι των εργαζομένων αλλά των εργοδοτών.

Ο φόβος και οι εκβιασμοί στους χώρους εργασίας εξαπλώνονται. Τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και το δικαίωμα στην απεργία περιορίζονται. Οι κινητοποιήσεις όταν δεν μπορούν να υπονομευτούν εκ των έσω, ποινικοποιούνται. Στόχος οι μισθοί, οι συντάξεις, οι συλλογικές συμβάσεις. Η επισφαλής δηλαδή εργασία, και οι μειώσεις των μισθών είναι αυτό που έχει υιοθετηθεί και έχει αρχίσει να εφαρμόζεται και στις περισσότερες επιχειρήσεις.

Η ολική απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων αποτελεί το βασικό άξονα εξόδου από την κρίση.

Ο συνδικαλισμός εμπεριέχει συνθέσεις απόψεων, συμβιβασμούς, υποχωρήσεις. Αλλά πιστεύω ότι υπάρχουν στιγμές των μεγάλων καθαρών αποφάσεων. Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες χαράσσονται οι διαχωριστικές γραμμές, που καλούμαστε να αποφασίσουμε σε ποια πλευρά θα σταθούμε, ποιού τα συμφέροντα θα υπερασπιστούμε. Αυτό είναι που καλούμαστε να κάνουμε τούτη την εποχή. Αυτές τις στιγμές ζούμε. Δεν υπάρχουν περιθώρια συμβιβασμού. Δεν υπάρχουν περιθώρια υποχωρήσεων. Δεν υπάρχουν περιθώρια ουδετερότητας. Είναι η στιγμή όχι μόνο της συλλογικής στάσης απέναντι στην κρεατομηχανή που έχουν στήσει εργοδότες και κυβέρνηση, αλλά και της ατομικής.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ,

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ: Η ΚΑΘΑΡΗ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ


Read more...

Αναλύοντας τα σουτιέν των Carrefour

Αναλύοντας τα σουτιέν των Carrefour, μπορεί να γίνει η πιο σύντομη περιγραφή του τρόπου που λειτουργεί σήμερα η αγορά και οδηγεί στην κρίση και εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτό έκανε ο Ζαν - Μισέλ Κατρπουέν, αναλυτής οικονομικών θεμάτων στη γαλλική Le Monde και εξέδωσε πρόσφατα το ενδιαφέρον βιβλίο «Η παγκόσμια κρίση».

Τα εν λόγω σουτιέν πωλούνται στα ράφια των Carrefour, στη Γαλλία, αντί 20 ευρώ το καθένα και κατασκευάζονται στην Κίνα, στην περιοχή Γκουανγκντόνγκ. Η κινεζική εταιρεία έχει πάρει την υπεργολαβία από γαλλική, η οποία διατηρεί το ντιζάιν, τις αποθήκες και τα δίκτυα πωλήσεων. Οι Κινέζες εργάτριες που κατασκευάζουν τα σουτιέν ανήκουν στους mingongs, τα 300 εκατομμύρια των περιπλανώμενων, εσωτερικών μεταναστών που δουλεύουν χωρίς ασφάλιση και δικαιώματα, αφού δεν έχουν λάβει την απαιτούμενη άδεια μετακίνησης από τις αρχές.
Αυτά τα 20 ευρώ που αποφέρει η πώληση κάθε σουτιέν κατανέμονται ως εξής:

· Τα Carrefour βάζουν στο ταμείο τους 10,81 ευρώ.

· Το γαλλικό κράτος εισπράττει 3,28 ευρώ ως ΦΠΑ.

· Η γαλλική βιομηχανία παίρνει 2,74 ευρώ.

· Τα έξοδα μεταφοράς και εκτελωνισμού είναι 0,44 ευρώ.

· Η κινεζική βιομηχανία που παρήγαγε το σουτιέν εισπράττει 2,73 ευρώ.

· Από αυτά, 1,64 ευρώ αντιστοιχούν στην πρώτη ύλη, ενώ τα έξοδα παραγωγής είναι 0,82 ευρώ και το κέρδος του Κινέζου βιομήχανου 0,27 ευρώ.

· Τελικά, για τις εργάτριες που έφτιαξαν το σουτιέν μένουν… 10 σεντς.

Τι αποκαλύπτει η σύντομη ανάλυση της τιμής των σουτιέν; Τη φυγή κεφαλαίων προς την Κίνα, που επιτρέπει στις Γαλλίδες να αγοράζουν φτηνά σουτιέν, αλλά καταδικάζει πολλές από αυτές στην ανεργία. Τον σφετερισμό της μερίδας του λέοντος της προστιθέμενης αξίας από το εμπορικό (και το χρηματιστικό) κεφάλαιο σε βάρος του παραγωγικού, που αποτελεί τη βάση όλης της οικονομίας. Τον φόρο υποτέλειας που πληρώνουν Ανατολή και Νότος χάρη στο τεχνολογικό μονοπώλιο του Βορρά. Την απίστευτη εκμετάλλευση των άμεσων παραγωγών, που εκτοξεύει στα ουράνια την παραγωγή εμπορευμάτων, ενώ καθηλώνει πολύ χαμηλά την αγοραστική δύναμη της εργαζόμενης πλειονότητας.

Το μικρό αλλά ενδιαφέρον άρθρο είναι το βρίσκει κανείς στην Καθημερινή 8/3/09 με τίτλο «Το κρυμμένο μυστικό των καταστημάτων Carrefour»

Για την αντιγραφή

Γιώργος Βούζας

ΥΓ. Δεν θα ήταν ενδιαφέρον να κάνουμε το ίδιο με τους τοπικούς παραγωγούς μας;

Read more...

Την ώρα του πρωινού καφέ…

Είναι δύσκολο να αλλάξεις δρόμο ή να χαράξεις εναλλακτικά άλλον όταν αυτός αφορά στην κατανάλωση η οποία έχει αναγορευτεί στο άπαν της καθημερινότητας του πολίτη από μηδέν ηλικία.
Τα πάντα αγοράζονται και καταναλώνονται σε μια λογική fast- fund προσφέροντας στιγμιαία ευχαρίστηση (δεν είμαι και πολύ σίγουρα ότι το κάνουν κι αυτό), η οποία αφήνει πίσω της συντρίμμια.

Ζούμε στην εποχή «καταναλώνω, άρα υπάρχω» και δυστυχώς τα πάντα γύρω μας κινούνται στην ίδια λογική του παραλόγου με αποτέλεσμα να βιώνουμε μια κόπωση, μια δυσανεξία που δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε με τρόπο ικανοποιητικό και πειστικό.
Σήμερα συζητούσαμε με φίλους μια ταινία που είδαν στo village που φιλοξενείται στο Olympia Mall της Καρδίτσας και έτσι μετά τα σχόλια για την ταινία, πέσαμε στη συζήτηση για τα πολυκαταστήματα και τους πολυχώρους, για την ποιότητα που προσφέρουν, για την λογική της μαζικοποίησης των προβάτων με την οποία μας αντιμετωπίζουν, για την νοοτροπία που μας διακατέχει και είπαμε ότι τελικά, μπορούμε και να μην είμαστε πρόβατα.
Μπορούμε να είμαστε πολίτες με σκέψη. Καταναλωτές με συνείδηση. Άτομα με σεβασμό στο συνάνθρωπο Κινέζο που εργάζεται ούτε για ένα κομμάτι ψωμί αλλά εμείς προσφέρουμε τον μισθό που δεν έχουμε για να αγοράσουμε ένα ρούχο ή ένα παπούτσι φίρμας, η οποία αισχροκερδεί επειδή εμείς της το επιτρέπουμε.
Είμαστε θύματα του brand name παραβλέποντας ότι η τάδε ή ο δείνα κολοσσός επώνυμων ειδών έκλεισε όλα τα εργοστάσια σε Ευρώπη και Αμερική και δίνει μια κούπα ρύζι στον Κινέζο παίρνοντας του και την τελευταία του ικμάδα ή ακόμη ότι παιδιά πεθαίνουν καθημερινά γιατί δεν έχουν τα στοιχειώδη, γιατί εκατομμύρια συνάνθρωποι είναι άνεργοι, άστεγοι, και με βεβαιότητα καταδικασμένοι να ζουν μια ζωή στην κόλαση.
Οι τελευταίοι που θα κάναμε μαθήματα και θα δίναμε συμβουλές είμαστε εμείς. Αλλά ωστόσο, δεν είναι νουθεσία να μεταφέρουμε έναν μικρό ανθρώπινο προβληματισμό μιας παρέας στη διάρκεια ενός καφέ.
Άλλωστε το ότι η παρέα απεφάνθη ότι το shopping therapy δεν λύνει αλλά επιτείνει το πρόβλημα είναι μια κοινοτυπία. Ίσως εκείνο που έχει σημασία είναι η δέσμευσή της να μην αγοράσει brand name με χώρα κατασκευής made in China.

Read more...